Mity o chorobie Peyroniego —
sprawdzam 10 popularnych przekonań

FAKT. Choroba Peyroniego nie jest chorobą zakaźną ani przenoszoną drogą płciową. To schorzenie tkanki łącznej osłonki białawej prącia, związane z nieprawidłowym gojeniem po mikrourazie u osoby z indywidualną predyspozycją. Więcej o mechanizmie powstawania piszę na stronie przyczyny choroby Peyroniego.

FAKT. Nie ma potwierdzonego związku między częstotliwością współżycia a ryzykiem zachorowania, a sama aktywność seksualna czy masturbacja nie są przyczyną choroby. Kluczowy jest uraz mechaniczny w połączeniu z indywidualną predyspozycją do nieprawidłowego gojenia tkanki łącznej — nie sama czynność.

FAKT. W fazie ostrej, która trwa zwykle 6-18 miesięcy, najczęściej stosuje się leczenie zachowawcze — terapię trakcyjną, farmakoterapię lub, przy spełnieniu kryteriów, iniekcje kolagenazy (Xiaflex). Operację rozważa się dopiero w fazie stabilnej, i to głównie wtedy, gdy skrzywienie realnie utrudnia współżycie. Szerzej piszę o tym na stronie operacja czy leczenie zachowawcze.

FAKT. U niewielkiego odsetka mężczyzn niewielkie skrzywienie może się zmniejszyć w fazie ostrej, ale nie jest to regułą. U większości pacjentów skrzywienie utrzymuje się lub narasta do momentu ustabilizowania choroby. Im później pacjent zgłosi się w oknie fazy ostrej, tym mniej opcji leczenia zachowawczego pozostaje — piszę o tym szczegółowo na stronie czy choroba Peyroniego ustępuje samoistnie.

FAKT. Choroba Peyroniego to łagodne schorzenie tkanki łącznej, a nie proces nowotworowy. Blaszka włóknista ma inny charakter niż zmiana nowotworowa, ale rozróżnienie to warto pozostawić specjaliście — więcej na stronie czy to może być nowotwór.

FAKT. Najczęściej rozpoznaję ją u mężczyzn między 40. a 60. rokiem życia, ale zdarzają się też młodsi pacjenci — piszę o tej specyfice na stronie choroba Peyroniego u młodych mężczyzn.

FAKT. Aktualne wytyczne Europejskiego Towarzystwa Urologicznego (EAU) nie zalecają ESWT jako metody poprawiającej kąt skrzywienia — dowody na skuteczność w tym zastosowaniu są ograniczone. Metoda bywa rozważana pomocniczo w łagodzeniu bólu. Szerzej na stronie fala uderzeniowa w chorobie Peyroniego.

FAKT. Nie ma potwierdzonych, bezpiecznych danych wskazujących, że niekontrolowane, samodzielne rozciąganie skutecznie leczy skrzywienie. W odróżnieniu od tego, profesjonalna terapia trakcyjna wykorzystuje urządzenie medyczne dobrane i kontrolowane przez lekarza. Więcej: czy ćwiczenia na skrzywiony penis działają.

FAKT. Dziedziczona może być predyspozycja do nieprawidłowego gojenia tkanki łącznej — podobnie jak w przypadku przykurczu Dupuytrena, z którym choroba Peyroniego bywa powiązana — a nie sama choroba w sposób bezpośredni. Więcej w sekcji FAQ na stronie przyczyny choroby Peyroniego.

FAKT. W wielu przypadkach współżycie pozostaje możliwe, zwłaszcza przy niewielkim skrzywieniu (do ok. 30°). Trudności pojawiają się przy większym kącie, skróceniu prącia, bólu podczas erekcji lub towarzyszących zaburzeniach erekcji — i to właśnie te elementy, a nie sama diagnoza, decydują o wpływie na życie intymne. Więcej: choroba Peyroniego a płodność i współżycie.