Leczenie Choroby
Peyroniego

Czym jest choroba Peyroniego i dlaczego wymaga leczenia?

Wielu moich pacjentów przychodzi do gabinetu zaniepokojonych zmianami, które zauważyli — prącie zaczyna się krzywić, pojawia się ból, wyczuwalny jest twardy guzek pod skórą. To typowy obraz choroby Peyroniego (Induratio Penis Plastica, IPP) — schorzenia, w którym w osłonce białawej prącia tworzą się blizny powodujące skrzywienie podczas erekcji. Spotykam ją najczęściej u mężczyzn między 40. a 60. rokiem życia, choć zdarzają się też młodsi pacjenci.

Bez leczenia choroba nie ustąpi sama — samoistna poprawa zdarza się wyjątkowo rzadko. Widzę natomiast, że pacjenci, którzy zbyt długo czekają z wizytą, tracą cenny czas, w którym leczenie zachowawcze mogłoby jeszcze zadziałać. Im wcześniej się zgłosisz, tym więcej opcji mamy do dyspozycji.

Choroba przebiega w dwóch fazach: ostrej (zapalnej), kiedy blizna się tworzy i można jeszcze na nią wpłynąć, oraz stabilnej (przewlekłej), kiedy proces się zakończył i zostają nam głównie opcje chirurgiczne. To właśnie dlatego tak namawiam, żeby nie zwlekać z pierwszą wizytą.

Faza ostra choroby

Leczenie zachowawcze choroby Peyroniego

Leczenie zachowawcze ma sens przede wszystkim w fazie ostrej — kiedy choroba jest aktywna, odczuwasz ból, a skrzywienie stopniowo się pogłębia. To okno czasowe, w którym możemy realnie wpłynąć na przebieg choroby bez operacji.

Proszę, nie odkładaj wizyty. Z mojego doświadczenia wynika jednoznacznie — pacjenci, którzy zgłosili się wcześnie, mają zdecydowanie lepsze rokowania. Część z nich unika operacji, bo leczenie zachowawcze wystarczyło.

Terapia trakcyjna prącia (PTT)

Spośród metod zachowawczych najlepsze efekty w mojej praktyce daje terapia trakcyjna, potwierdzona zresztą przez Europejskie Towarzystwo Urologiczne (EAU). Pacjent stosuje specjalne urządzenie (ja polecam system Phallosan Forte), które delikatnie rozciąga prącie w kierunku przeciwnym do skrzywienia.

Cele terapii trakcyjnej obejmują:

• Zahamowanie progresji skrzywienia prącia
• Zahamowanie skracania się prącia
• Zmniejszenie dolegliwości bólowych
• Poprawa funkcji erekcyjnej

Moje doświadczenie kliniczne potwierdza, że u zmotywowanych pacjentów, którzy stosują terapię trakcyjną zgodnie z zaleceniami, rezultaty bywają bardzo zadowalające. Podczas konsultacji szczegółowo omawiam zasady stosowania tej metody.

Farmakoterapia

W fazie ostrej wspomagam leczenie odpowiednio dobranymi lekami doustnymi — ich celem jest zmniejszenie stanu zapalnego i spowolnienie bliznowacenia. Jakie leki zastosuję, zależy od konkretnego przypadku — tu nie ma jednego schematu dla wszystkich.

Muszę tu jasno powiedzieć: wiele preparatów, które krążą w internecie jako „leki na Peyroniego" — witamina E, witamina D, Potaba, Tamoxifen, Kolchicyna — po prostu nie działa. Badania to potwierdziły i nie zalecam ich stosowania. Jeśli ktoś Ci je przepisał, warto to zweryfikować.

Pozaustrojowa fala uderzeniowa (ESWT)

ESWT może pomóc na ból, ale chcę być uczciwy: nie wyprostuje prącia ani nie zmniejszy blaszki. Wspominam o tym, bo pacjenci czasem trafiają do mnie po serii ESWT oczekując poprawy skrzywienia — niestety ta metoda tego nie oferuje.

Faza stabilna choroby

Leczenie operacyjne choroby Peyroniego

Kiedy leczenie zachowawcze nie wystarcza lub choroba przeszła w fazę stabilną, przychodzi czas na rozmowę o operacji. Cel jest prosty i konkretny: wyprostować prącie tak, żebyś mógł normalnie funkcjonować seksualnie.

Wybór metody operacyjnej zależy od wielu czynników: stopnia skrzywienia, długości prącia, funkcji erekcyjnej, obecności zniekształceń typu "klepsydra" oraz oczekiwań pacjenta. Szczegółowe informacje na temat poszczególnych technik operacyjnych znajdziesz na stronie Operacja choroby Peyroniego.

Rokowania -- czy chorobę Peyroniego da się wyleczyć?

Pacjenci często pytają mnie wprost: „Doktorze, da się to wyleczyć?" — i odpowiadam: tak, ale wynik zależy od tego, kiedy się zgłosisz i jaki mamy plan.

W fazie ostrej — jeśli zaczniemy wcześnie, terapia trakcyjna potrafi skutecznie zahamować progresję. Widuję pacjentów, u których skrzywienie się nie pogłębiło, ból ustąpił i operacja okazała się niepotrzebna.

W fazie stabilnej — operacja daje bardzo dobre efekty. Mówimy o 85-95% skuteczności w wyprostowaniu prącia. Ważne jest natomiast, żeby dobrać właściwą technikę — to nie jest „jeden zabieg pasuje do wszystkich".

I jeszcze jedno — choroba Peyroniego praktycznie nie ustępuje sama. Statystyki mówią o 3-13% przypadków samoistnej poprawy. To za mało, żeby na to liczyć. Czekanie nie jest strategią — jest stratą czasu.

Jak wygląda proces leczenia?

Tak wygląda typowa ścieżka, jaką przechodzę z pacjentem:

1. Konsultacja urologiczna -- szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, ocena objawów i fazy choroby.
2. Diagnostyka obrazowa -- USG Doppler prącia w celu oceny blaszek bliznowatych i przepływów naczyniowych.
3. Ustalenie planu leczenia -- indywidualny dobór terapii w zależności od fazy choroby, stopnia skrzywienia i oczekiwań pacjenta.
4. Leczenie zachowawcze (faza ostra) -- terapia trakcyjna, farmakoterapia, regularna kontrola postępów.
5. Kwalifikacja do operacji (faza stabilna) -- szczegółowe omówienie techniki operacyjnej, ryzyk i oczekiwanych rezultatów.
6. Operacja i rekonwalescencja -- zabieg w znieczuleniu ogólnym, kontrole pooperacyjne, stopniowy powrót do aktywności.