Blizna w prąciu po urazie mechanicznym —
możliwy związek z chorobą Peyroniego

Pamiętasz konkretny moment — i to ważna informacja

Część pacjentów, z którymi rozmawiam o skrzywieniu prącia, potrafi wskazać konkretny moment, w którym doszło do urazu — może to być gwałtowny ruch w trakcie współżycia, uderzenie w trakcie sportu, upadek czy inny incydent mechaniczny. Często towarzyszył temu ostry ból, czasem widoczny siniak lub obrzęk, które po jakimś czasie ustąpiły. Problem pojawia się później — gdy w miejscu dawnego urazu wyczuwalna staje się twarda, niepodatna blizna, a prącie w erekcji zaczyna się skrzywiać w jedną stronę.

To bardzo wartościowa informacja diagnostyczna. Pamiętany uraz mechaniczny jest jednym z uznanych czynników, które mogą zapoczątkować proces prowadzący do choroby Peyroniego — i jego wskazanie w wywiadzie znacznie ułatwia mi zrozumienie obrazu klinicznego danego pacjenta.

Jak mikrouraz może prowadzić do blizny i skrzywienia

Prącie w stanie wzwodu jest usztywnione przez ciała jamiste, otoczone mocną, elastyczną osłonką zwaną osłonką białawą (tunica albuginea). W trakcie nagłego, gwałtownego zgięcia usztywnionego prącia — czy to w trakcie współżycia, czy w wyniku innego urazu mechanicznego — może dojść do niewielkiego uszkodzenia włókien tej osłonki, nawet jeśli sam uraz nie jest na tyle poważny, by wymagał natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

U większości mężczyzn taki mikrouraz goi się prawidłowo i bez żadnych trwałych następstw. U części pacjentów proces gojenia przebiega jednak nieprawidłowo — zamiast elastycznej tkanki powstaje włóknista, sztywna blizna, nazywana blaszką. To właśnie ta blaszka, ograniczając rozciągliwość osłonki w jednym miejscu, powoduje, że prącie w trakcie erekcji skrzywia się w stronę zmienionej tkanki. Jest to jeden z opisywanych mechanizmów powstawania choroby Peyroniego — więcej o możliwych przyczynach opisuję na stronie poświęconej przyczynom choroby Peyroniego.

Warto podkreślić, że nie każdy uraz prącia prowadzi do takiego scenariusza, a mechanizm choroby bywa też złożony — u części pacjentów nie udaje się wskazać jednego konkretnego zdarzenia. Jednak jeśli pamiętasz uraz i zauważasz zmiany po pewnym czasie, to skojarzenie ma medyczne uzasadnienie i warto je zgłosić podczas wizyty.

Co dzieje się między urazem a zauważeniem blizny

Między samym urazem a pojawieniem się zauważalnej blizny czy skrzywienia zwykle mija pewien czas — u niektórych mężczyzn są to tygodnie, u innych dłuższy okres. To dlatego, że proces bliznowacenia osłonki białawej rozwija się stopniowo, a nie od razu w chwili urazu. Część pacjentów opisuje początkowo tylko wyczuwalne zgrubienie lub stwardnienie w jednym miejscu, a dopiero z czasem zauważa narastające skrzywienie w trakcie erekcji.

Ten etap — gdy blaszka i skrzywienie mogą jeszcze narastać — bywa nazywany fazą aktywną choroby. Więcej o różnicach między fazą aktywną a stabilną można znaleźć na stronie o etapach choroby Peyroniego. Rozróżnienie to ma znaczenie dla wyboru odpowiedniego momentu i sposobu postępowania.

Co warto zrobić, jeśli podejrzewasz taki związek

Jeśli pamiętasz uraz mechaniczny i zauważasz obecnie twardą bliznę lub skrzywienie prącia, warto umówić się na konsultację urologiczną niezależnie od tego, ile czasu minęło od zdarzenia. Ocena obejmuje wywiad — w tym dokładnie to, co pamiętasz z samego urazu — badanie fizykalne oraz zwykle USG Doppler prącia, które pozwala ocenić charakter i rozmiar blaszki oraz przepływy naczyniowe w tej okolicy.

Nie ma sensu zwlekać z wizyty w oczekiwaniu, że blizna „sama zniknie” — u części pacjentów zmiany się stabilizują, ale ocena tego procesu wymaga badania, nie domysłów. Wczesna konsultacja daje więcej możliwości w zakresie doboru dalszego postępowania, w tym leczenia zachowawczego, jeśli faza choroby na to pozwala.

Najczęściej zadawane pytania