Andrologia

Niski testosteron
u mężczyzn

Zmęczenie, brak libido, problemy ze wzwodem, rosnący brzuch — kiedy to jest naprawdę niedobór testosteronu? Jako androlog i urolog oceniam wyniki badań w kontekście klinicznym i wyjaśniam, kiedy leczenie ma sens, a kiedy nie.

Lek. Robert Wąchała, specjalista urolog i androlog

Testosteron — czemu tak ważny i czemu spada?

Testosteron to główny androgen męski — odpowiada za libido, funkcję erekcyjną, masę mięśniową, gęstość kości, energię życiową, nastrój i płodność. Jego poziom naturalnie obniża się od około 30. roku życia w tempie 1–2% rocznie.

Problem w tym, że objawy tego spadku — zmęczenie, słabsze libido, gorsza kondycja fizyczna — są niespecyficzne i łatwo przypisać je "starzeniu się" lub stresowi. Wielu mężczyzn latami żyje z niedoborem testosteronu, nie wiedząc, że ich samopoczucie można poprawić.

Z drugiej strony: nie każdy mężczyzna z niskim testosteronem wymaga leczenia hormonalnego. I nie każdy, kto czuje się zmęczony, ma niski testosteron. Właśnie dlatego musi to ocenić lekarz — nie samodzielna interpretacja wyniku z laboratorium pobranego o złej porze dnia.

Rozpoznanie

Objawy niedoboru testosteronu

Hipogonadyzm (niedobór testosteronu) objawia się w kilku obszarach jednocześnie. Poniżej te, z którymi najczęściej trafiają do mnie pacjenci:

Seksualne

  • ↓ Libido (obniżony popęd seksualny)
  • ↓ Zaburzenia erekcji
  • ↓ Zmniejszona objętość ejakulatu
  • ↓ Zmniejszenie jąder

Fizyczne

  • ↓ Masa i siła mięśniowa
  • ↑ Tkanka tłuszczowa (brzuch)
  • ↓ Gęstość kości (osteopenia)
  • ↓ Owłosienie ciała

Psychiczne i poznawcze

  • ↓ Energia, chroniczne zmęczenie
  • ↓ Obniżony nastrój, drażliwość
  • ↓ Trudności z koncentracją
  • ↓ Obniżone poczucie własnej wartości

Wegetatywne

  • ↑ Uderzenia gorąca
  • ↑ Poty nocne
  • ↓ Jakość snu
  • ↓ Niska tolerancja wysiłku

Samo pojawienie się tych objawów to nie diagnoza. Muszą współwystępować z biochemicznym potwierdzeniem niskiego testosteronu — inaczej szukamy innej przyczyny.

Diagnostyka — jak prawidłowo zbadać testosteron?

To ważniejsze niż się wydaje. Testosteron wykazuje wyraźny rytm dobowy — rano jego poziom jest najwyższy, po południu i wieczorem znacznie niższy. Badanie wykonane o 15:00 może dać wynik o 30–40% niższy niż poranne. Dlatego:

  • Krew pobieramy rano, między 7:00 a 11:00 — na czczo lub po lekkiego śniadaniu
  • Przy wyniku granicznym badanie powtarzamy dwukrotnie w różnych dniach
  • Oceniamy testosteron całkowity, ale też SHBG (globulinę wiążącą hormony płciowe) — bo to testosteron wolny faktycznie działa biologicznie
  • Badamy równolegle: LH, FSH (żeby ocenić, czy problem jest w jądrach czy w mózgu), prolaktynę, morfologię krwi, PSA

Wartości orientacyjne testosteronu całkowitego (nmol/l):

  • ≥ 12,1 nmol/l — wartość prawidłowa, leczenie nie jest wskazane
  • 8,0–12,0 nmol/l — szara strefa, decyzja zależy od nasilenia objawów
  • < 8,0 nmol/l — hipogonadyzm, leczenie zazwyczaj wskazane

Źródło: Wytyczne EAU — Andrology 2025. Wartości podane orientacyjnie — interpretacja kliniczna należy do lekarza.

Pierwsza linia

Zmiana stylu życia — zawsze zaczyna się od tego

Zanim zaproponuję terapię hormonalną, zawsze pytam o styl życia. I nie bez powodu — dane pokazują, że zmiana nawyków może naprawdę istotnie podnieść poziom testosteronu:

  • Redukcja masy ciała — tkanka tłuszczowa metabolizuje testosteron do estrogenów. U mężczyzn z otyłością utrata 10–15% masy ciała może podnieść testosteron o 30–50%
  • Trening siłowy — regularne ćwiczenia z obciążeniem podnoszą testosteron i wrażliwość receptorów androgenowych
  • Sen 7–9 godzin — testosteron produkowany jest głównie podczas snu głębokiego. Niedobór snu to jeden z najszybszych sposobów na obniżenie jego poziomu
  • Ograniczenie alkoholu — alkohol bezpośrednio hamuje syntezę testosteronu w jądrach
  • Zarządzanie stresem — kortyzol antagonizuje testosteron na poziomie receptorów

U mężczyzn z łagodnym niedoborem i wyraźnymi czynnikami ryzyka (otyłość, brak aktywności, alkohol) proponuję 3–6 miesięcy pracy nad stylem życia przed decyzją o terapii hormonalnej. Wyniki bywają zaskakujące.

Terapia substytucyjna testosteronem (TRT)

Kiedy zmiana stylu życia jest niewystarczająca lub testosteron jest poważnie obniżony, wdrażamy leczenie hormonalne. W Polsce dostępne są trzy główne formy:

Żel transdermiczny

Stosowany codziennie rano na skórę barku lub brzucha. Utrzymuje stabilny poziom testosteronu. Wymaga ostrożności przy kontakcie z kobietami i dziećmi.

Iniekcje domięśniowe

Podawane co 10–14 tygodni (preparat długo działający). Wygodne dla pacjenta — brak codziennych aplikacji. Możliwe wahania poziomu testosteronu między iniekcjami.

Kapsułki doustne

Nowoczesne preparaty doustne (undekanian testosteronu) przyjmowane z posiłkiem 2 razy dziennie. Bez efektu pierwszego przejścia wątrobowego.

Wybór formy leczenia ustalam indywidualnie z pacjentem, biorąc pod uwagę styl życia, preferencje i profil ryzyka. TRT wymaga regularnego monitorowania — PSA, morfologia, hematokryt co 3–6 miesięcy.

Ważne: u mężczyzn planujących ojcostwo TRT może zahamować spermatogenezę i spowodować niepłodność. W takich przypadkach stosuje się inne metody stymulacji produkcji testosteronu — omawiam je podczas konsultacji.

Podejrzewasz niedobór testosteronu?

Umów konsultację andrologiczną — ocenię wyniki badań w kontekście klinicznym i powiem, czy leczenie jest potrzebne i jakie. Bez nadmiernego optymizmu i bez sprzedaży hormonów tam, gdzie nie są potrzebne.